Etykiety

BOBBY McFERRIN SIMPLE PLEASURES (JAM JM 001 MC)









 






 

BOBBY McFERRIN — SIMPLE PLEASURES


Pierwsza kaseta JAM-u.
Gdy w Polsce w latach 1989–1990 nakładały się na siebie bardzo liberalne przepisy dotyczące zakładania firm oraz wciąż obowiązujące, wyjątkowo elastyczne (jak na Zachód) prawo autorskie, pojawiło się okno możliwości dla setek małych wytwórni kaset. W tym klimacie mój ojciec chrzestny uruchomił wytwórnię JAM Phono. Co. — i na debiut wybrał właśnie „Simple Pleasures” (1988) Bobby’ego McFerrina. To wybór znaczący: McFerrin łączył jazz, a cappella i pop w formie ambitnej, ale komunikatywnej — idealnie odpowiadającej deklaracji JAM-u, by dostarczać muzykę poszukiwaną i bardziej wymagającą niż typowy mainstream. Kaseta (JAM, Polska) ukazała się w 1989 roku — czyli około rok po premierze oryginału.

Produkcję realizowano na ścianie magnetofonów Technics RS-B11W, z zachodnich kompaktów CD. Do dziś te kasety są poszukiwane, a brzmieniowo nadal bronią się zaskakująco dobrze.


Discogs (album): https://www.discogs.com/release/1584361-Bobby-McFerrin-Simple-Pleasures

Discogs (JAM): JAM (5), JAM (11)

Wytwórnia

  • JAM Phono. Co. (Poland) — wydanie kasetowe, ok. 1989
  • Oryginał: Manhattan / EMI (1988)

Format

  • Cassette — Album (Polish issue, JAM)

Kraj

Poland

Gatunek

  • Vocal, A cappella, Jazz-Pop

Styl

  • Soul-Jazz, Contemporary Vocal

Lista utworów

  • A1 — Don’t Worry, Be Happy
  • A2 — All I Want
  • A3 — Drive My Car
  • A4 — Simple Pleasures
  • A5 — Good Lovin’
  • B1 — Come to Me
  • B2 — Suzie Q
  • B3 — Drive
  • B4 — Them Changes
  • B5 — Sunshine of Your Love

Autorzy (Credits)

  • Vocals (all parts): Bobby McFerrin (a cappella, overdubbing)
  • Producers: Linda Goldstein, Bobby McFerrin
  • Label (oryginał): Manhattan / EMI





Ciekawostki i kontekst kulturowy

  1. Cały album nagrany a cappella. Wszystkie partie wokalne, basowe i perkusyjne wykonał sam Bobby McFerrin, używając techniki wielośladowej rejestracji dźwięku (overdubbing).[1]
  2. Pierwszy hit a cappella w historii Billboardu. Utwór „Don’t Worry, Be Happy” jako pierwszy w pełni wokalny (bez instrumentów) utwór dotarł na szczyt listy Billboard Hot 100 w 1988 roku.[2]
  3. Trzy nagrody Grammy. Piosenka zdobyła statuetki za Song of the Year, Record of the Year i Best Male Pop Vocal Performance podczas gali Grammy 1989.[3]
  4. Platynowy sukces. Album Simple Pleasures spędził 55 tygodni na liście Billboard 200, osiągając pozycję #5 i status platyny w USA.[4]
  5. Źródło tytułu. Fraza „Don’t worry, be happy” pochodzi od indyjskiego mistyka Mehera Baby i była popularnym mottem w latach 60. XX wieku.[5]
  6. Robin Williams i Bill Irwin w teledysku. W wideoklipie, emitowanym masowo w MTV, wystąpili Robin Williams i Bill Irwin, których improwizowany taniec i mimika nadały utworowi rozpoznawalność i humorystyczny charakter.[6]
  7. W filmie „Cocktail” (1988). Piosenka pojawiła się na ścieżce dźwiękowej filmu z Tomem Cruise’em, co pomogło jej osiągnąć światową popularność.[7]
  8. Symbol epoki. Refren utworu stał się jednym z najbardziej znanych sloganów końca XX wieku, pojawiając się na koszulkach, plakatach i gadżetach z charakterystyczną żółtą „smiley face”.[8]
  9. Spór z politykami. McFerrin publicznie sprzeciwił się wykorzystaniu jego piosenki w kampanii prezydenckiej George’a H.W. Busha w 1988 roku i wycofał zgodę na użycie utworu.[9]
  10. Inspiracja latami 60. McFerrin celowo wybrał covery z tamtej epoki — m.in. „Drive My Car” (The Beatles) i „Sunshine of Your Love” (Cream) — by oddać hołd brzmieniom, które go ukształtowały.[10]
  11. Rodzina artystyczna. Ojciec McFerrina, Robert McFerrin Sr., był pierwszym czarnoskórym solistą Metropolitan Opera w Nowym Jorku, a matka, Sara Copper McFerrin, śpiewaczką i pedagogiem wokalnym.[11]
  12. Dziedzictwo. W 2024 roku „Don’t Worry, Be Happy” wpisano do National Recording Registry Library of Congress jako nagranie o trwałym znaczeniu kulturowym.[12]

Źródła

  1. Wikipedia: Simple Pleasures (album)
  2. Wikipedia: Don’t Worry, Be Happy
  3. BobbyMcFerrin.com — Simple Pleasures
  4. Billboard Chart History
  5. Wikipedia: Don’t Worry, Be Happy — Background
  6. Wikipedia: Don’t Worry, Be Happy — Music video
  7. IMDb: Cocktail (1988) — Soundtrack
  8. BBC — The enduring legacy of “Don’t Worry, Be Happy”
  9. Los Angeles Times (1988): Bobby McFerrin protests Bush campaign use
  10. Jazz.fm — Interview with Bobby McFerrin
  11. National Endowment for the Arts — Jazz Masters
  12. Library of Congress — National Recording Registry 2024
Labels:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty